Psalm 2
Hoort, despoten van alle tijden en uw trawanten: waarom raast en tiert gij hele volkeren geselend?
Moge het wereldwijd klinken, dit lied tegen uw furies van onrecht tegen uw cynische hoon en verachting voor het mensenkind en zijn god.
De god van het mensenkind huivert en huilt in zijn hemel.
Dan brult Hij, schudt zijn manen en springt onzichtbaar van licht daalt Hij in een mensenhart af: jij, mijn herder, mijn leeuw jij zult mijn lammeren weiden hun wonden wassen en zalven om mijn heelal te hoeden heb ik jou heden verwekt.
Het kan een timmermanszoon een tentenmaker een tollenaar zijn een koningin of een poetsvrouw in wie Hij zijn hartstocht ademt zijn zachte kracht van ontferming.
Zij vrezen met grote vrezen. Maar gaan hun weg is de ganse aarde tot overal waar nog opperx,vezens mensen kapotslaan als lemen kruiken.
O wee trawanten, omgekochte rechters o wee despoten, wees gewaarschuwd wat voor een wereld wilt gij voor uw kinderen deze?
Vertaling: Huub Oosterhuis
Luister Hier naar psalm 2 op youtube
Psalm 12
Onkreukbare woorden, waar ben je? Betrouwbare vrienden, bezweken onder een spervuur van tongen? Bestendig is niemand, bestendig is enkel de vuurstenen leugen.
Hij zal ze, die goden der aarde, die gluipen, die mooi praten, moorden, die slaan met stomheid de armen, die denken ‘mijn woord is het laatste’. Hun tongen uitrukken zal Hij.
Hij zegt: Ik hard het niet langer, dat kermen van weerloze kinderen.
Ik weet wat recht is, menswaardig.
Ik ken de afgrond der harten.
Ik kom, met vuur uit de hemel.
Zijn woord is geen woord als van mensen. Het is bevochten, gelouterd in wanhoop en moeten aanzien, in dulden, hopen, vergeven. Het doet. Het wijkt voor geen wereld.
Voor ons die ontroostbaar, hoelang nog, niet weten, niet zien, toch geloven dat ooit zal opdagen uw waarheid, voor ons werd uw Schriftwoord geschreven, een handschrift van licht aan de hemel.
Vertaling: Huub Oosterhuis
