Jan Hielema
Iedereen heeft zo zijn voorkeuren; soms uitgesproken, soms verrassend. In deze nieuwe rubriek stellen we een gemeentelid enkele simpele vragen met twee keuzes. Niet om een oordeel te vellen, maar om elkaar een beetje beter te leren kennen. Want achter elk antwoord schuilt een verhaal.
Binnen of buiten?
Dat is voor mij een makkelijke keuze: buiten! Ik geniet ervan om in de frisse lucht bezig te zijn. Of het nu wandelen, hardlopen of kamperen is, ik voel me het prettigst buiten. En als het even kan, doe ik dat natuurlijk in een korte broek. Buiten zijn geeft me energie en zorgt ervoor dat ik echt kan ontspannen. Daarom kies ik zonder twijfel voor buiten.
Boek of film?
Dat vind ik een lastige keuze. Ik kijk graag films, maar lees ook veel boeken. Mijn favoriete film is Once Upon a Time in the West, de western van Sergio Leone. Het is bovendien de eerste film die ik ooit (stiekem) op een zondag in de bioscoop heb gezien, wat hem voor mij extra bijzonder maakt.
Aan de boekenkant springt Het Bureau van J.J. Voskuil eruit. Die indrukwekkende reeks heb ik zelfs twee keer gelezen. Toch is het meest intrigerende boek voor mij De vergeten soldaat van Guy Sajer. In dit boek beschrijft Sajer zijn ervaringen als jonge Duitse soldaat aan het Oostfront tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het verhaal laat op een indringende manier zien hoe oorlog eruitziet vanuit het perspectief van een gewone soldaat. Juist doordat het geen heldenverhaal is, maar een eerlijk en menselijk verslag van de harde werkelijkheid van de oorlog, blijft het boek lang in je gedachten hangen.
Als ik echt moet kiezen, geef ik misschien een kleine voorkeur aan boeken. Een goed boek laat je je eigen beelden vormen en kan je soms nog langer meenemen dan een film.
Zingen of luisteren?
Voor mij is de keuze duidelijk: luisteren. Ooit heb ik, in een heel grijs verleden, een dag op een koor gezeten. Dat bleek niet helemaal mijn ding te zijn. Ik geniet veel meer van muziek door ernaar te luisteren.
Mijn muzieksmaak is daarbij behoorlijk veelzijdig. Van Psalm 150 tot Adagio for Strings van Samuel Barber, van AC/DC tot Otis Redding. Muziek kan me raken, energie geven of juist tot rust brengen, afhankelijk van het moment. Ook luister ik nog graag naar muziek uit mijn jeugd, de jaren tachtig. Die nummers brengen vaak mooie herinneringen terug en blijven bijzonder om te horen. Juist die afwisseling maakt muziek voor mij zo mooi. Er is bijna altijd wel een nummer dat past bij de stemming van dat moment.
Oude of Nieuwe Testament?
Weer zo’n moeilijke keuze, want ze horen voor mij onlosmakelijk bij elkaar. Het Oude Testament vormt de basis. Daarin lees je de geschiedenis van Gods omgang met mensen, met verhalen die soms hard en gewelddadig zijn, maar die ook vol zitten met wijsheid, beloften en diepere lessen over geloof, recht en genade.
Het Nieuwe Testament zie ik als het afrondende deel van de Bijbel. Daar komen de lijnen uit het Oude Testament samen en krijgen ze hun vervulling in het leven, sterven en opstaan van Jezus Christus. Juist daardoor begrijp je het ene testament niet goed zonder het andere.
Als ik toch moet kiezen, dan kies ik niet. Voor mij vormen het Oude en het Nieuwe Testament samen één geheel: de basis en de vervulling, het begin en de voltooiing van hetzelfde verhaal.
